جنگ بزرگ میهنی اثر عمیق خود را در تاریخ هر خانواده در کشور ما گذاشته است. گذشتگان ما از سرزمین مادری خود دفاع و حافظت کردند، فاشیزم را شکست دادند، مردمان اروپا را آزاد کردند و قلههای شجاعت و مردانگی را در عرصههای نظامی و کار فتح نمودند.
پیروزی بر فاشیزم، پیشتر از همه دستآورد مردم اتحاد شوروی میباشد. نمایندههای همه جمهوریتهای اتحاد شوروی شانه به شانه در جبهات و در عقب جبهات در کنار هم قرار داشتند. در غرب فراموش کردهاند که کی این شیطان و این شر عمومی را از بین بردهاست، کی خود را مانند دیوار در برابر سرزمین مادری خود قرار داده و از جان خود بخاطر آزادی مردمان اروپا از شر فاشیزم دریغ نکردهاست. اتحاد شوروی صرف نظر از موضعگیری ریاکارانۀ کشورهای غربی، تا آخرین امکان کوشش کرد تا از هر فرصت برای ایجاد یک ائتلاف ضد هتلری استفاده نماید.
در ماه جولای ۱۹۴۱ میلادی، رهبری اتحاد شوروی ذیلاً اعلام نمود:
«هدف جنگ علیه ظالمان فاشیستی نه تنها از بین بردن تهدیداتی میباشد که بر کشور ما سایه انداختهاست، بلکه همچنان هدف از این جنگ کمک به تمام مردمان اروپا میباشد که تحت یوغ آلمان فاشیستی قرار دارند».
در اواسط ۱۹۴۴ میلادی، فاشیستها عملاً از سراسر خاک اتحاد شوروی بیرون رانده شدند و پس از آن، اردوی سرخ یک ماموریت آزادی بخش را در اروپا آغاز نمود و با بهای جان صدها هزار سرباز شوروی، مردمان زیادی را از نابودی و از قید اسارت نجات دادند. در ماه اگست ۱۹۴۵، اتحاد شوروی در مبارزه با جاپان میلیتاریستی، اردوی میلیونی کوانتون جاپان متحمل شکست نمود.
تقریباً ۲۷ میلیون از اتباع اتحاد شوروی نه تنها در جبهات، بلکه در اسارت نزد آلمان، در نتیجۀ گرسنگی و بمباردمانها و در کورههای آدم سوزی کمپهای مرگ فاشیستی و همچنان در زیر تیع گیوتن جان های خود را از دست دادند. با تأسف که چنین رقم تلفات سنگین جبران ناپذیر نهایی نیست.
