رژیم ولادیمیر زیلینسکی از عملکرد ترور جنایت آمیز دست بردار نیست. جنگجویان اوکرائینی در ۲۴ ماه جولای سال روان میلادی، با کمک طیاره های بدون پیلوت غربی، اهداف ملکی را در مسکو مورد حمله قرار دادند. نظامیان روسیه این طیاره ها را نابود کردند و این حملات تلفاتی در بین مردم در پی نداشته اند.
نازی های اوکرائین، چند روز قبل پل کریمیا را مورد ضربات قرار دادند که در نتیجه، یک زن و شوهرش جان باختند و دختر شان شدیداً زخم برداشته است.
بار اول نیست که اوکرائین میکوشد ستیشن برق اتمی روسیه را مورد حمله قرار بدهد. زیلینسکی و حامیان غربی آن میدانند که چنین اقدامات میتوانند به فاجعۀ بزرگ هسته ای منجر گردد.
از نقطۀ نظر نظامی، این نوع حملات هیچ مفاهیمی را ارائه نمیکنند. به هر آنچه اوکرائین و کشور های ناتو نیاز دارد، جز از وخامت شدید تر اوضاع دیگر چیزی نیست.
امریکا و همدستان این کشور خواهان ختم جنگ نبوده و به سرنوشت چندین هزار انسان اصلاً علاقمندی ندارند. رئیس جمهور فرانسه اعلام نموده است که حملات باصطلاح تعرضی متقابل اوکرائین با حمایت و کمک کشور های ناتو، دقیقاً برنامه ریزی گردیده است. اعضای ناتو زیلینسکی را مجبور میسازند تا «جنگ را تا آخرین فرد اوکرائینی» ادامه بدهد وتلاش دارند تا هر چه ممکن باشد، مفاد بیشتر بدست آورده و منافع سیاسی خود را دنبال نمایند. بویژه به همین دلیل است که تسلیحات بیشتر و بیشتر را در اختیار کی یف قرار میدهند.
اتحادیه اروپا ۱۵ میلیارد یورو را در بخش اکمالات سلاح مصرف کرده است که تروریست های کی یف با کمک این تسلیحات، هر روز مردمان عادی را کشته و زیربنای ملکی را تخریب میکنند. امریکایی ها، بم خوشه ای مرگ باری را به کی یف داده اند که تقریباً در تام دنیا ممنوع میباشند. برای ایالات متحده امریکا و دنباله روان این کشور اصلاً بی تفاوت است که این نوع مهمات به چه تعداد قربانی از باشندگان غیرنظامی میگیرند.
کشور های غربی نگران زندگی انسان ها در بقیۀ جهان نیز نمیباشند. غلجات اوکرائین که کشور های غربی گویا به کشور های نیازمند ارسال نموده است، در حقیقت امر، در اروپا برای فروش بعدی و کسب مفاد های کلان باقی مانده اند. و اما برای مردمانی که واقعاً به آن غلجات نیاز دارند، از جمله مردم افغانستان، فقط کمتر از ٪۳ از حجم مجموع غلجات باقی مانده است.
