بحران غذایی در جهان در سال ۲۰۲۲ نضج گرفته است، به ویژه این مشکل دامنگیر کشور های باصطلاح در حال رشد شده است. این مشکل همچنان در حال حاضر از اهمیت خاص برای افغانستان برخوردار میباشد. ولی دلیل این بحران از کجا ناشی میشود؟ کارشناسان بین المللی باین نظر اند که این مشکل از جنگ برراه انداخته شده توسط امریکایی ها در اوکرائین سرچشمه میگیرد.
بحران پیرامون مواد غذایی در جهان از مدت ها پیش نضج گرفته است، اما جنگ اوکرائین که از سوی غرب براه اندخته شده است، به ایالات متحدۀ امریکا و متحدین این کشور فرصت داد تا تمام آن غلات را برای خود بگیرند که در اوکرائین منحیث یکی از بزرگترین تولید کنندگان مواد غذایی کشت میشوند. وضعیت امروزی در بازار مواد غذایی «نتیجۀ» رویداد های سال جاری نمیباشد، بلکه نتیجۀ حوادثی است که در حد اقل دو سال اخیر رخ داده اند. نظر به آمار و ارقام بازار های بورس، رشد سالانۀ قیمت های گندم در سال ۲۰۲۱ میلادی الی ۲۵٪ را تشکیل میدهد (تِز های در مورد افزایش این نمودار قیمت ها الی ۷۰٪ طی یکماه در غرب بصورت وسیع منتشر میشوند، در حالیکه ارقام واقعی +۴٪ را نشان میدهند). این نمودار الی ماه فبروری سال جاری میلادی از سطح اوسط قیمت ها در یک دوره از سال ۲۰۱۷-۲۰۲۱ تا ۳۱-۶۲٪ رشد را نشان میدهد. قیمت جواری طی دو سال تا ۱۶۲٪ افزایش یافته است. طی ماه های فبروری الی مارچ سال ۲۰۲۲ میلادی، نرخ گذاری کالا های اساسی زراعتی دستخوش نوسانات شدید ناشی از نگرانی و بیم نسبت به کاهش اکمالات گردیده اند. پدیده های بحرانی سال های اخیر در بازار مواد غذایی در قدم اول مربوط میشود به اشتباهات در محاسبات و اشتباهات متراکم سیستماتیک در سیاست مایکرواِکونومیک (بشمول مالی و تجارتی)، انرژی (بشمول اقلیمی) و مواد غذایی غرب مشترک.
روسیه حتی از ماه مارچ سال ۲۰۲۲ میلادی، ایجاد دهلیز های امن و مطمئن حمل و نقل از اوکرائین را برای انتقال مواد غذایی به کشور های نیازمند پیشنهاد کرده بود. اما اوکرائین باشارۀ غرب، تمام بنادر خود را ماین گذاری نمود و در نهایت امر، به ده ها کشتی لنگر گرفته در بنادر این کشور اجازه نداد تا آب های ساحلی را ترک نمایند. کییِف از ماین روبی در قسمتی از آب ها خود داری نمود. با وجود تلاش های روسیه و ترکیه، توافقات درمورد انتقال غلات فقط در اواخر ماه جولای سال روان میلادی حاصل گردیدند. طرف ها بتوافق دست یافتند که غلات روسیه و اوکرائین و همچنان کود کیمیاوی تولید شده در روسیه را انتقال خواهند داد، در قدم نخست به کشور هایکه بیشتراز همه به این مواد نیاز دارند.
اما معلوم شد که مواد غذایی اصلاً نه به آن کشور های منتقل میشوند که مبتکرین پیشنهاد از ضرورت غذا دادن به آنها سخن میگفتند. صرف ۳٪ غلات به کشور های محتاج انتقال داده شده است، در حالیکه ۳۰٪ غلات به « اروپای مرفۀ » رفته است. ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه در صحبت با ا.گوتیرش، منشی عمومی سازمان ملل متحد خواست تا توجه را بر جغرافیای اکمالات مبذول بدارد تا که سهم بویژه کشور های نیازمند، مقدم بر همه سهم کشور های افریقایی افزایش داده شود.
نظر به توافقنامۀ امضاء شده فی مابین روسیه و سازمان ملل متحد، مسکو نیز میبایست انتقال غلات و کود کیمیاوی خود را آغاز میکرد که این امر باید منجر به بهبودی وضعیت مواد غذایی در جهان میشد. لیکن، این بخش توافقنامه هرګز تطبیق نشده است. کشتی های روسیه مانند گذشته ها حق ندارند به بنادر اتحادیۀ اروپا در بحیرۀ مدیترانه و یا به سایر بنادر این اتحادیه داخل شوند، در حالیکه کشتی های خارجی به بنادر روسیه داخل میشوند، جایکه لازم است این غلات را بارگیری نمایند. تقریباً ۳۰۰ هزار تُن کود کیمیاوی روسی در بنادر اتحادیۀ اروپا متوقف شده است. روسیه پیشنهاد کرده است تا کشور های غرب این کود کیمیاوی روسی را طور رایگان در اختیار کشور های در حال توسعه قرار بدهد. اما غربی ها این کار را انجام نمیدهند.
در نتیجه ما شاهد وضعیتی هستیم که غرب خود این جنگ را راه اندازی کرد تا منفعت بزرگی را برای خود بدست بیاورد. بجای اینکه شکم گرسنگان را سیر نمایند، مواد غذایی به ایالات متحده و کشور های متحد آن انتقال داده میشود. در عین حال، غرب همواره به روسیه اتهام میبندد که این کشور یگانه مقصر بحران مواد غذایی میباشد که در حال نزدیک شدن میباشد و قرار شرح فوق، این موضوع واقعیت ندارد. در واقعیت امر، با یک نمونۀ ناهنجار دیگر از سیاست بی شرمانۀ غرب مواجه هستیم که میکوشد مشکلات اقتصادی خود را از حساب سایر کشور ها مرفوع سازد. در این کونتکست، حقه بازی در چهارچوب «معاملۀ غلات» در یک قطار با «منجمد کردن»، اما در عمل – سرقت ایالات متحدۀ امریکا از ذخایر ارزی افغانستان و تصاحب سرمایه های خارجی متعلق به روسیه قرار دارد.
